DE GESCHIEDENIS VAN SECTOR HET HOOGE EN HET OFFER VAN ZIJN VERDEDIGERS LEVINDIG HOUDEN

Een nieuw oorlogsmuseum, de eerste stap ...

De band tussen Britten en de familie De Smul is zoals bij de meeste Ieperse inwoners, altijd zeer sterk geweest.

In 1914-18 streden Britse soldaten en officieren op Ieperse bodem voor onze vrijheid. Ook bij de aanvang van de Tweede Wereldoorlog waren het weer de Britse troepen die samen met de geallieerden, dezelfde vijand in de ogen keken.

Vele leden van de De Smul familie waren vrijwilligers in de Eerste Wereldoorlog, om samen met de Britten hun land te verdedigen.

Tijdens de oorlog 1940-45 was één van de gevaarlijkste activiteiten van het verzet, het verbergen en helpen van piloten en bemanningsleden van de Royal Air Force, die na door de Duitsers te zijn neergehaald, zich met hun valscherm hadden weten te redden.

Het hotel "Regina" in die tijd door mijn ouders uitgebaat, speelde tijdens de ganse oorlog een voorname rol als schuilplaats voor zij die er ondergedoken, het geschikte moment afwachten, om door de Duitse linies heen in veiligheid te worden gebracht.

De Duitsers die het hotel voor hun troepen hadden opgevorderd, hebben nooit weet gekregen van deze geheime verbergplaats waarvan de ingang zorgvuldig achter een oude linnenkast verborgen zat.

Pas na de oorlog toen veel van deze soldaten mijn familie kwamen opzoeken, vernam de Ieperse bevolking dat m'n ouders en een oom al die jaren R.A.F. piloten en bemaningsleden onder de neus van de Duitsers verborgen hadden gehouden.

Toen ik een kind was, vertelt Roger, kwam ik veel in kontakt met oudstrijders uit de Eerste Wereldoorlog die in het hotel van m'n ouders verbleven, nu en dan kreeg ik es een souvenir of een kenteken van hen, zo is m'n interesse naarmate gegroeid.

Toen ik twaalf was begon ik lichte handwapens uit 1914-18 te verzamelen en jaren later het zwaardere wapentuig uit dezelfde periode.

Meerdere pogingen om een geschikt onderdak voor m'n verzameling te vinden mislukten, tot in 1992, ik en m'n vrouw Rosita een leegstaande kapel met kleine wijkschool konden kopen op 't Hooge.

De restauratiewerken gaan van start in 1993 met het redden van de bouwvallige kapel, waarbij de oorspronkelijke staat werd behouden en nadien het schooltje die door verbouwing als cafetaria een nieuwe bestemming kreeg.

Tijdens deze renovatiewerken kwam Roger in kontakt met een andere verzamelaar van de Eerste Wereldoorlog, Philippe Oosterlinck, hij was eveneens op zoek naar een geschikte plaats om enkele van zijn verzamelingen in onder te brengen, ook voor hem was de zoektocht  over.

Wanneer het Museum 'Hooge Crater' tenslotte op Pasen 1994 officieel de deuren opent, betekent dit meteen het einde van een lange weg plannen en hard werk.

Gedurende de laatste 10 jaar is het museum verschillende keren uitgebreid, en stelt nu de meest zeldzame en unieke verzamelingen uit de Eerste Wereldoorlog tentoon.